سندرم درد لگني مزمن جايگزين پروستاتيت مزمن غير باكتريايي و Prostatodynia شده است. با توجه به اينكه هنوز تاثير توکسین بوتولینوم نوع A (BoNT.A) در سندرم درد لگني مزمن به طور قاطع به اثبات نرسيده است هدف از این کارآزمایی بالینی پایلوت دو سوکور پلاسبو-کنترل بررسی اثر تزريق BoNT.A در غده پروستات به روش ترانس يورترال در مبتلايان به سندرم درد لگني مقاوم به درمان طبي رايج می باشد.
60 مرد مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي با تشخيص باليني سندرم درد لگني مزمن و با عدم پاسخ به 6-4 هفته درمان دارويي مرسوم، به تدریج انتخاب مي شوند.
كليه بيماران قبل از تزريق تحت بررسي شامل پرسش در زمينه سن، سطح تحصیلات، مدت ابتلا، نتیجه و نوع درمان های قبلی، سوابق و علایم تحریکی و انسدادی ادراری، معاينه فيزيكي، تست هاي آزمايشگاهي، Frequency،Nocturia، پرسشنامه هاي NIH-CPSIو IPSS، VAS score، Quality of Life (QoL) score، سونوگرافي (اندازه گیری Prostate Volume, Post-Void Residual Urine Volume) و اروفلومتری (اندازه گیری Maximum Flow Rate [Qmax]) مي گيرند و به طور تصادفي تحت تزريق داخل پروستاتي توكسين بوتولينوم نوع A يا نرمال سالين (دارونما) از طریق مجرا قرار مي گيرند. بيماران يك هفته ، 1، 3 ماه و 6 ماه بعد از تزريق مورد بررسي قرار خواهند گرفت.
|
خلاصه مطالعه |
